هیچ وقت نگو رسیدم ته خط....
"اگر هم احساس کردی رسیدی ته خط"....
یادت بیار که معلم کلاس اولت گفت:نقطه سر خط.....

انسان های بزرگ دو دل دارند؛
دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که می خندد و آشکار است.

مشکن تو دلی را به جسارت

تا قلب و دلت را مدهی بهر خسارت

چون قلب شکست عمر گرانت مکن اواز

با معذرتی خرد مکن کوه غرورت

شاعر عشقم همسرم زندگیم عمادم

اینارو ببنید فکر میکنید اینا حمشون  دوست دختر یه نفره اون یه نفرو باید چی کار کرد؟

خنده داره

وقتی میگن عشق بدونه دوونگیه!!!!!!!

عشق بدون دیوونگی عشق نیست ..........

دوستت داشتنه زیاده

همین و بس

خواهش میکنم ابروی عشقو نبرید 

ای وای وای

جای تاسف داره واقعا نمیدونم نمیدونم

سلام من بعد از مدت ها برگشتم بگم که عشق پاک پیدا کردم عشقی پر از صداقت پر از همه چی عشقی مقدس

من االان یک عاشقم یک عاشق یک عاشق

عشق همه زندگیه منه همین

دل جی عشقه

امید دارم این عشقه زمینی تبدیل به عشقه به خدا بشه فقط همین

سلامت بگویم که در خاطری گری از چشم دوری به دل حاضری

دلم را هیچ کس باو نداشت   هیچ کس کاری به کار من نداشت   بنویسید بعد مرگم روی سنگ   با خطوطی نرمو زیبا و قشنگ    او که خوابیده است در این گور       بودنش را هیچ کس باور نکرد

تولد دوبار مو مدیون عشقت میدونم

احساسی که دارم مدیون چشمت میدونم

 بت نجابتی برام سیادتی خود سعادتی

قلبم از باید ها تیر میکشد....
واژها از باید ها خسته اند.....
دلم میخواهد بروم...
بروم جایی که دریایش همیشه آرام است..
واژه اش...
واژه ی آسمان است...
مهتابش همیشه نورانی....

جایی که انتهای قلبم آنجاست..
جایی که واژه نداند کجاست...
فقط میخواهم بروم.....
دلـم میخواهد....

این چه بامزه می خنده

    

   

    

دل من دل من پر ز هوس هاي نهاني است که شايد روزي پشت اين پنجره زنداني ترديدي دور حبس روياي غريب با تو بودن باشد دل من، واي خدايا دل من غرق تپش هاي پريشان خود است که مدام اين تن تاريک و سيه را به اميدي که در آن تو همه اش باشي و بس زنده نگه داشته است... و تو را مي خواهد و تو را مي خواند و تو را تا ابدين قطره اشک که سرآغاز فروخورده بغضي باشد سخت، غريب مي طلبد

يه روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم. سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از تنهايي نميرم و حالا مي فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده  

 

   

    

يه روز يه چاقوكش ميره توالت وقتي مياد بيرون

مردم ميبينن پشتش خونيه ميگن چي شده ميگه

نافهم واسه من صداشو بلند ميكنه